Yanıma düşer kollarım,
Görünmez olur yollarım,
En sevgili emellerim
Önüme ölü serilir...
Ne bir dost, ne bir sevgili,
Dünyadan uzak bir deli...
Beni sarar melankoli,
Kafamın içerisi ölür.
Ağlasam sesimi duyar mısınız,
Mısralarımda;
Dokunabilir misiniz
Gözyaşlarıma, ellerinizle?
Bilemezdim şarkıların bu kadar güzel,
Kelimelerinse kifayetsiz olduğuna
Bu derde düşmeden önce.
"Desem sana dert demesem bana dert.
Keşke biz seninle aynı evde olsaydık, o zaman ben sana sabaha kadar kayıt yapardım. İşte sen de bana kitap okurdun. Öyle bilinçlenirdik"