Genç kıza içinde küçük de olsa bir umutla bakarak:"Beni terk etmeyeceksin değil mi Sonya?" dedi.
Sonya:Hayır,hayır!diye bağırdı.Hiçbir zaman hiçbir yerde asla!Hep peşinden geleceğim.Nereye gidersen git peşinden geleceğim.Oh Tanrım,o kadar mutusuzum ki...Niçin,niçin seni daha önce tanımadım?Niçin daha önce gelmedin bana?
"Görüyorsun,geldim işte!..." Sonya onu tekrar kucaklayarak kendinden geçmiş bir halde:
Ama şimdi ne yapılabilir ki...Birlikte,birlikte!... Seninle birlikte ben de hapishaneye gelirim!
Bu sözler üzerine Raskolnikov'un bedeni şiddetle sarsıldı.Az önceki küstah ve alaycı gülümseme yine belirmişti dudaklarında:
"Belki de henüz hapishaneye girmek niyetinde değilim Sonya." dedi