Sercan Bedir

Sercan Bedir
Yapayalnızım ama bir kente yürüyen ordu gibiyim.
Bu boş sandalye birdenbire doluvermeli. Kim gelip oturmalı? Hiçkimseyi istemiyorum ama sandalye... Bir insanı bekler gibi duran sandalye? Onu yapan sandalyeci yaman adammış doğrusu. Sandalyeye insan bekletmesini bilmiş.
Sayfa 87
Ters Köşe Final Sevenler Buraya!
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯 Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Saçma ha? Ayıp! İnsan ne zaman insan olacak be? Pantolonlar, kolalı yakalar, şapkalar giyiyoruz, ama hâlâ katırız, kurduz, tilkiyiz, domuzuz. Bizde Tanrı'nın sureti varmış! Kimde Bizde mi? Tüh suratımıza!
Edebiyat
Sen büyük bir şey yapmak, çilekeşler gibi dünyadan el etek çekmek istedin; sonunda da ne bunu yapabildin ne de her zaman seninle birlikte olan insanların arkadaşlığından hoşlanır oldun.
Edebiyat
Anlatacak çocukluk hikayelerim yok, öyle unutulmaz dostluklar, buruk ayrılıklar falan da yaşamadım.
Edebiyat
İnsan yüzü görmekten tiksiniyordum. Ah, tiksinmiyordum aslında! Onlar benim kardeşlerim, türdeşlerimdi; en iğrenç olanlarını bile meleksi bir tabiata, semavi bir mekanizmaya sahip yaratıklarmış gibi çekici buluyordum. Fakat kendimde, onların ilişkilerini paylaşma hakkını görmüyordum
Sayfa 203·Kitabı okudu
Edebiyat