Serhat Yalçınkaya
@Serheed
Birînek çav tirsandîme
nikarim xwîn bibim
veteriner hekim
Yükseklisans
Van
Ağrı
45 okur puanı
Mart 2020 tarihinde katıldı
Haklı mıyım bilmiyorum ama kitaplara yatırılan paralar bir nebze kumar gibi değil midir? Harçlığından kısar biriktirirsin, sonra bir sahafa girer girmez bütün kitapları alabilmenin hayalini kurarsın içten içe. Ta ki " buyurun nasıl yardımcı olabilirim" sesini işitene dek. Sahafa çaktırmadan elindeki paraları avucunda sıkarsın. Vee kumar başlar... Çünkü o kitapların hepsini sırtlayıp götüremeyeceğin acı bir gerçektir. Önce klasiklerde dolanırsın. Sonra hiç alakan olmayan kitaplara dokunursun. Daha sonra sanki sizden başka hiç müşterisi yokmuşda , bir anda " burayı kapatïyorum kitaplarda %90 indirimi başlatmış bulunuyorum."demesini istediğin ama hiç sana bakmayan sahafa cevirirsin bakışlarını. Tekrar gezinmeye devam edersin. En güzel olanı da okuduğun kitapları kitapları görünce " aaa bu o" demendir:) Sanki biri sende diğeri de oradaymış ve kitabın gizemi sadece ikinizde saklı havasını yansıtması. Hava dedimde aklıma geldi. Bir aralar hatırlarsanız kitapla hava atan insanlar vardı. Her yerde çıkardılar karşımıza. Ben onların modasının geçtiğini sanırdım. Geçen yaz minibüste bir hanımefendinin elinde gördüm. Tuhaf olan da minibüs tıklım tıklım dolu ve üfleye üfleye okuyordu kitabını. İşte o zaman tanıştım Sarah Jio ile. Ve o gün bugündür parayı ona yatırmadım. ( Ee bilirsin bağımlılık iyi bir şey değil;) Kumara dönecek olursak, elimizdeki parayı tarzımızı yansıtan kitaplara yatırırız. Evet sahafta göz gezdirmiştik ama eve gelince on, yirmi , otuz sayfa derken kaybettigimizi anlarız. Bilirim çok acıtır o:( Ve eğer bir kumar oynamak üzere iseniz paranızı Alfred Adler ' in bu kitabına yatırabilirsiniz bence. Çünkü kesinlikle hepimizin okuması gereken bir kitap. Ne için yaşadığımızı biliyoruz elbette. Ama hani bazen insan şöyle bir uzağa dalar, dalar, dalar ya sonra
Serhat Yalçınkaya
Senin bu yorumunu okumakta bir kumardı bence keşke sadece son 1/4 lük kısmı tek okusaydım...
Reklam
Rica etsem film önerebilir misiniz?
Sizi gerçekten etikileyen filmler olsun .
Serhat Yalçınkaya
Gizli güzellik filmini izliyebilirsin duygusal biriysen çook ağlıyacaksın ama
Gelo xewnên we bi kîjan ziman in?·180 syf.·
10/10
2020 36. kitabı
Gava ez li zanîngehê de, di pola ewil de bûm, mamosteyê me pirsek ji hevala min re pirsî, got "tu çend salî li Tirkîye yî û tu dibêjî ez fêrî Tirkî bûme, ka wê gavê bibêje xewnên te bi kîjan ziman in?" Hevala min şaş ma ji ber ku ne li benda pirseke werê bû û her wiha ez jî. Dûvre ez fikirîm, min ji xwe re got ka xewnên min bi kîjan ziman in, ma min jî zimanê dayikê ji bîr kirîye. Çend sal derbas bûye hê jî nizanim xewnên min bi kîjan ziman in, ez bala xwe didim xewna xwe lê gava di xew de diçim ji bîr dikim. Hêviya min ji Xwedê ye ku bila xewnên min bi Kurdî bin û hew ne xewn weke ku mamoste Receb gotî ye "Helbet xewn xweş in. Lê ez êdî naxwazim di nav xewnan de bigevizim, dixwazim bi dengê Kurdî hişyar bibim û bi awazên Kurdî bijîm."
Îro min ji we re pirtûkek werê anî ku yekê bixwîne ne mimkûn e bibêje nexweş e, ji serî heta dawî lezeteke bê dawî ye. Min dilê xwe di nav vê pirtûkê de hişt. Min dilê xwe xist nav rûpelên wê, wan rupelên wê yên ku bi mirekeba xwînê hatiyê nivîsandin. Êş û derdê xwe, janên dilê xwe ji bîr bikin û guh bidin mamoste Receb.
Min ji xwe re gotibû ez êdî hew sîteyê de lêkolînên pirtûkan binîvîsînim lê min niviskarekî werê nas kir û min dît ku kes wî nizane, min xwest du peyv jî be li ser wî binîvîsînim. Min Receb Dildar bi vê pirtûka wî re nas kir, min vê pirtûka wî jî bi tesadufî standibû, wêneya qelpaxa pirtûkê ez kişandim xwe, du çav ku tu yê qet ji bîr nekî...
Belê me qala Receb Dildar dikir, ma dikare nivîskarek bi me re ewqas bi can û dil be, tu li ser Instagramê, Twitterê wî dişopînî ew jî tê te dişopîne, tu ji wî re şîrove dikî bersiv didê te, tenê ne Receb Dildar nivîskarên me hemûyan werê ye qurrebûn û poz bilindî piçekî jî be ne li ser wan e, yê ji mînakên ewil jî Receb Dildar e. Ez dibêjim ji ber vê yekî kes qiymetê nade wan.
Serhat Yalçınkaya
Destê te sağbe heval. Ez dibînim kû mirovên wek te zimanê xwe xayî dertên hene ez car din Bawer dibim kû vî dozameda emê li pêşkevin.
Pirtukek mamoste Receb dinê Dojeh Heye her çixasî mirov gelekî bide gîrînê jî gelek xweşe tu dikarê ewî jî bixwînê.
"İşte oradalar," dedi yüreğine, "gülüyorlar işte; beni anlamıyorlar, ben bu kulakların dinleyeceği ağız değilim.”
Böyle Buyurdu Zerdüşt – Friedrich Nietzsche
Çağımızın vebalarından birisi olan “tüketim kültürü”nden nasibini almış kitaplardan birisiyle daha karşı karşıyayız. Süreç hemen hemen bütün eserlerde benzer işliyor. Büyük bir yazar, büyük bir eser yazıyor. Ciddi okuyucular okuyup seviyor, isim dilden dile; eser elden ele dolaşıyor. Gereğinden fazla elden ele dolaşan eser, giderek ele ayağa düşüyor. Nihayetinde eserin derinliğine sızamayan bir grup, esere sızamama gibi bir ihtimalleri olmadığı için (!), eserin abartıldığını söylemeye başlıyor ve yazarının binbir tutkulu hezeyanla ortaya koyduğu ürün bir pop kültür öğesine dönüşürken, kibirli ayakların tekmelerine maruz kalıyor.
Milan Kundera, sadece bir roman yazarı değildir, aynı zamanda ciddi bir kültür eleştirmeni ve düşünürdür. Bundan dolayı eserleri her midenin rahatlıkla sindirebileceği türden kolay lokmalardan değildir. Seçkin midelere, seçkin tatlar sunar ama alelade bünyelerde sindirim problemlerine sebep olur. Söz gelimi bu eseri sindirebilmek için, Parmenides’ten haberdar olmak, Beethoven’ın kahkahalarını hissedebilmek, Descartes ile Nietzsche arasında taraf tutabilecek kadar felsefeye aşina olmak gereklidir.
Kitap, benim gibi çok felsefe, az edebiyat okuyan ve her şeyden çok gerçeğe tutkun olan birisi için bulunmaz bir nimet oldu. O kadar çok sayfada heyecanlandım, mutlu oldum ve kavrayışım zenginleşti ki, Kundera’yı bundan sonraki yaşamım için vazgeçilmezler listesine ekliyorum.
Serhat Yalçınkaya
Mükemmel bir yorum tebrik ediyorum 👌
Gülnur
, bir kitap okudu10/10
Beğendi
·31 saatte okudu
·2020 7. kitabı
Serhat Yalçınkaya
O zaman bitirince söylersiniz ne düşündüğümüzü
Reklam