Hiçbir şey istemiyorum.Hiçbir şey bana cazip görünmüyor.Günden güne miskinleştiğimi hissediyorum ve bundan memnunum.Belki bir müddet sonra can sıkıntısı bile hissedemeyecek kadar büyük bir gevşekliğe düşeceğim. İnsan bir şey yapmalı,öyle bir şey ki...Yoksa hiç bir şey yapmamalı.Düşünüyorum:Elimizden ne yapmak gelir ? Hiç!...
Aslında insanın derdini bir başkasıyla paylaşması borç para almak gibi bir şey. Bir an için rahatlıyorsun,ama sonra bu geçici rahatlamayı aylarca korkunç koşullarla geri ödüyorsun.