Hevesleri, beklentileri, erteledikleri, kursağında kalmış kelimeleri, kaçırılmış bakışları, gizledikleri, bitirilmemiş mektupları, susuşları ve istemsiz veda edişleriyle tamamlanmamış bir cümledir insan.
Aşk, hayatın ilk hecesiyse, emek, bütün bir hayattır. Varoluşun, şiirin, romanın, şarkının bütünüdür.
Ölüm, tüm bunların ana rahmi. Bunu ancak canınızdan kopup giden öğretiyor size. Öncesi, bir kitabi bilgidir olsa olsa. O kopup gideni sevebilmek için ölümü de sevmeye başlıyorsunuz. Ama bu çok acı veren bir sevgi. Bir ölüyü hayatta tutmak.... acı, çok acı.