Şew
@Sewallysr
Şu anda okuduğu kitap
'Yolun açık olsun…
Ben bunu ilk kez yürekten söyledim.
Ve ben bunu ilk kez böyle yürekten söyleyince;
“yolun açık olsun”
Bir dua niteliği kazandı.
Kalbim barıştı seninle böylece
Herkes ettiğini bulur;
ben de, sen de…
Bu hep böyle.
Ne çıkar ben bir kapıyı açsam…
Açmasam ne çıkar?.. Çarpıp gitsem?
Ardındaki odalar çoktan yitmiş,
Kapılar yansa, ne çıkar…
Benim şu hayatta yaptığım en iyi ikinci iş;
-ki beni bilirsin kendimle ilgili çok hoş düşüncelerim yoktur
benim şu hayatta yaptığım en akıllıca iş;
Oltamın ucuna, uçurtma takıp
Gökyüzü avlamaktır.
Benim şu hayatta yaptığım en iyi sonuncu iş;
Kafamı duvarlara çarpıp çarpıp,
nihayet anlamaktır.
Diyeceğim o ki;
Kan revan bir ahmaklıktır…
Benim şu hayatta yaptığım en iyi üçüncü iş.
Ne çıkar sarsan yaramı ?
Sarmasan, öldürsen ne çıkar…
Ben çoktan tükürmüşüm ciğerimi.
Nefes olsan, ne çıkar…
Benim şu hayatta yaptığım en berbat doksansekizinci iş;
Almak seni. Çoğaltmak. Kendime katmaktır…
Feride
Reklam
“Zamanların en iyisiydi, zamanların en kötüsüydü… Akıl çağıydı, akılsızlık çağıydı… İnanç devriydi, kuşku devriydi… Mevsimlerden Aydınlık’tı, mevsimlerden Karanlık’tı… Umudun baharını, çaresizliğin kışını yaşıyorduk… Elimizde hem her şeyimiz vardı, hem de hiçbir şeyimiz yoktu…”
Sayfa 11 - Koridor
10/10
Beğendi
·2022 9. kitabı
“Tutkulu yaşam sevgimizden,
Ümitten ve korkudan azade olunca
Kısaca şükranlarımızı sunarız
Aklımıza gelen ilk tanrıya…
Şükür ki sonsuza dek yaşamaz kimse,
Asla dirilmez ölüler,
En çılgın nehirler bile
Bir yerlerde ulaşır salimen denize…”
- Bir insanın kendini yeniden ilmek ilmek inşa etmesine şahit olup daha sonra kendini kendi elleriyle yok etmesine günlerce üzülmekti bu kitap. En doğru bu şekilde tanımlayabiliriz. Kelimelerinin kalabalığında buldum sendeki beni. Martin Eden, benim için hep özel kalacaksın. Çabana, uğraşına ve kendini yok edişine kaldıralım kadehleri. 
Jack London 
Martin Eden
Jack London Martin Eden
Günahın savunucusu değilim, ama duasını duyduğum her yerde, soylu acının yankısı olacağım.
Sayfa 234 - Marguerite
Seni, anlatabilmek seni.
İyi çocuklara, kahramanlara.
Seni, anlatabilmek seni,
Namussuza, halden bilmez,
Kahpe yalana.
Ard-arda kaç zemheri,
Kurt uyur, kuş uyur, zindan uyurdu.
Dışarda gürül-gürül akan bir dünya...
Bir ben uyumadım,
Kaç leylim bahar,
Hasretinden prangalar eskittim.
Saçlarına kan gülleri takayım,
Bir o yana,
Bir bu yana...
Seni, bağırabilsem seni,
Dipsiz kuyulara,
Akan yıldıza,
Bir kibrit çöpüne varana,
Okyanusun en ıssız dalgasına
Düşmüş bir kibrit çöpüne.
Yitirmiş tılsımını ilk sevmelerin,
Yitirmiş öpücükleri,
Payı yok, apansız inen akşamdan,
Bir kadeh, bir cigara, dalıp gidene,
Seni anlatabilsem seni...
Yokluğun, Cehennemin öbür adıdır
Üşüyorum, kapama gözlerini...
Sayfa 88 - Hasretinden prangalar eskittim
Reklam