Şeyda Keren
@Seydakeren
14 okur puanı
Ağustos 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Külrengi SessizlikŞiir
Ey topraktan gelen insan,
Ne istersin bu dar-ı cihandan?
Üç günlük saltanat uğruna kırarsın gönülleri,
Sonra bir avuç toprak örter bütün ihtirasları.
Ne servet kalır avuçta, ne şöhretin ihtişâmı;
Bir sıcak eldir insanı hayatta tutan, bir de sevginin hatırası.
Sarıl anana…
Henüz elleri bahar sabahları gibi kokarken.
Bir gün gelir, o şefkat çekilir dünyadan;
Sokaklar büyür gözünde, çocukluğun üşür ansızın.
Ne kadar ağlasan da dönmez artık
Başını dizine koyduğun o merhametli zaman.
Muhabbet dedikleri şey,
Bir kalbi cennete çeviren son sırdır belki.
Sevgisizlik ise kara bir kış gibi çöker insanın içine;
Ne ses kalır odalarda, ne ışık eski yerinde.
Ölüm…
Sanıldığı gibi yalnızca toprağa giren değildir.
Asıl ölüm;
Bir insanın sesini son kez işittiğini bilmeden dönüp gitmektir.
Çünkü hiçbir vedâ, ayrılık kokmaz vaktiyle.
Sonra bir gün…
Bir mezarın başında bulursun kendini.
Göğün rengi küle döner o vakit, rüzgâr bile yavaşlar.
Toprak susar, taş susar.
İçindeki bütün dünya susar.
Dizlerinin bağı çözülür ansızın.
Başını yaslarsın soğuk taşa,
İçinden yalnız tek bir cümle geçer o vakit:
Meğer insan, sarılamadığı yerde yetim kalırmış.
#Şeyda Keren
Reklam
Tenhâ Sokaklarda Gül KokusuŞiir
Gül kokusuyla mest olmuş yine tenhâ sokaklar,
Çehren düşmeden hiçbir akşam tamamlanmıyor zihnimde.
Bülbül dediğin, gül uğruna sesini ateşe veren kadim bir seyyah;
Ne vuslata kanar, ne de hasretle eksilir.
Gül bir kere bülbülün nefesini duymaya görsün,
Bahar bile diz çöker o kokunun karşısında.
Bütün baharı tek bir bakışın ihtişamına çevirir.
Bir bakışın değsin yeter;
Gökyüzü yıldızını şaşırır, ay geceyi unutur.
Sevda dediğin yalnızca yaşanmaz, bir devrin dilini baştan yazdırır.
Gül kokusuyla ağırlaşmış yine tenhâ sokaklar,
Gece, çehren değmiş bir aynâ gibi duruyor bu akşam.
Bülbül dediğin, bir tek gül uğruna ömrünü harcayan eski bir hükümdar;
Sesinde yangın, kanadında sabır taşıyor.
Gül ise nazlı…
Bir kere bülbülün nefesi değmeye görsün yapraklarına,
Mevsimler değişiyor, bahar yeniden ad alıyor.
Sen gülüşünü sakın göğe kaldırma;
Yıldızlar yerini unutur, ay kendi ışığından utanır.
#Şeyda Keren
Gecenin VakarıEdebiyat
Gecenin saf güzelliği karşısında gündüz, aceleyle yazılmış sönük bir müsvedde gibi kalıyor. Çünkü gece, karanlığı dahi zarafete dönüştüren o eski hükümdarlar gibi vakur; ay ise göğün alnına sürülmüş gümüş bir mühür kadar mağrur duruyor. İnsan anlıyor ki bazı ihtişamlar güneşle değil, yalnızca yıldızların sustuğu o derin saatlerde görünür oluyor.
#Şeyda Keren
HüzündaşŞiir
En köhne kasabasındayım memleketin
Sonbaharın hüznü konmuş pencereme
Göç ediyor beslediğim kuşlar memleketime
Yalnız sıkı tembihledim
Çocukluğumu bulup getirecekler
Yolunuz açık olsun kuşlar
Ne ömürleri yetecek aradıklarını bulmaya
Ne de aradıklarını bulabilecekler
Tıpkı benim gibi.
#Şeyda Keren
Reklam