"Daha çok sevmek,daha çok gülmek,daha çok düşünmek isterdik. Daha çok görmek, daha çok anlamak, daha çok güvenmek isterdik. Şimdi bizden kalanlar bu istekler ve bu kelimeler. Huzur, rüyalar, uyku ve öpüşler vardı. İnsanlar, meyvalar, kağıtlar ve kalemler de vardı. Çünkü hiçbir şey hayat kadar şaşırtıcı olamaz. Yazı hariç. Evet, tabii, tek teselli yazı hariç."
"...yaşamın yazla birlikte yeniden başladığı biçimindeki o beylik inanca kaptırmıştım kendimi.
Öncelikle ,okunacak yığınla şey ve insana nefes aldıran temiz havadan içime çekmem gereken sağlık sıhhat vardı."