Gökyüzü Günlükleri
@Skydiaries
Sahip olmadığımız şeylere bakarken, "Benim olsaydı nasıl olurdu?" diye düşünme eğilimindeyizdir ve işte böylece yokluğu hissederiz. Oysa bunun yerine sahip olduğumuz şeyler için sık sık şunu düşünmemiz gerekirdi: " Bunu kaybetsem ne olurdu?"
Reklam
"Ölümü bir son, bir bitiş, bir felaket değil de yaşamın bir parçası gibi algılıyordum. Gül ağacının her yıl yaşadığı bir döngü gibi; tomurcuk vermek, çiçek açmak, solmak, yaprakların dökülmesi, ama bir yıl sonra yeniden goncalanmak gibi."
"O, kimsenin dikkat etmediği, insandan bile sayılmayan, varlığı fark edilmeyen sakat çocuğun sesini ilk kez duyuyorduk ama bu çığlığı duyanların bir daha unutabileceklerini sanmam. Öfke ve isyan yüklü bir çığlıktı bu; dünyanın bütün haksızlıklarına, bütün zulümlerine karşı atılmış müthiş bir çığlık."
"Bir insanın bilgisi, düşünceleri, mantığı, ahlakı, hülasa herşeyiyle bir kül( bütün) olduğunu henüz anlayan yok."
"Fani bir varlık olarak, ölümün ağırlığı altında can çekişen insan var oluşu nasıl kuran olur Doktor?
Güneşin doğuşunda ya da batışında bir rolümüz mü var? Sineklerin uçma hızını, insan mı ayarlar? Ya da midesine indirdiği yiyeceklerin öğütülüş aşamasında insanın zerre kadar katkısı var mıdır? Dr.Mavi, "Yani insan varoluşu kuran değil seyredendir."
Reklam