Semra

Bir kimsenin kırıklarını ve zayıflıklarını gören insanoğlu, bu kişinin acılarına taş atmaktan ve onu daha çok kırmaktan asla çekinmezdi.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Bizim orada dışarıda hep toprağa basılır. Böylece insan hep bilir nerede olduğunu. Ve neye sahip olduğunu da. Ama sizin buralar dümdüz. İnsan birazcık yürüdüğünde yoruluyor. O zaman da kayıp düşeceği yerleri göremiyor artık. Aniden tepetaklak oluyor.
İnsan öleceğini fark etmiyorsa, varoluşunu da yaşayamaz, diye düşündü. Ve bir yandan yaşamın ne kadar harika olduğunu düşünmeden de ölmek zorunda olduğumuzu düşünmek imkansız.
... Eninde sonunda herhangi bir zaman herhangi bir şey, boşluktan ve hiçlikten çıkmış olmalı...
Nice zamandır gözlerimiz körleşmiş ; gözlerimize o kadar çok toz toprak serpmişler ki şimdi kendimizin kim olduğunu dahi bilemiyoruz.