Samet Sevim
@SmtSvm
Oldukça cahilimdir ama epey okurum.
Şu anda okuduğu kitap
hasan ali toptaş'ı "kuşlar yasına gider" kitabı ile tanımış biri olarak okuduğum ikinci kitabıdır.
kitap çok iyi başlayıp, ortalarda çok sıkıcı hale gelen, karakterlerin çok iç içe olduğu bir döngüye giriyor. `bekçi`, `hacer`, `rıza`, `ramazan`, `reşit`, `cıngıl nuri`, `muhtar.`.. bir ara kitabın içinde kaybolup hangisinin ne yaptığını kaçırdım. kitabın içinde kayboldum, yok oldum adeta. belli ki yazar bunu bilinçli bir şekilde yaparak hangisinin kim olduğunu, ne yaptığını unutturmak ve romanın içinde yokları oynamamızı sağlamayı amaçladı.
kitabı okurken kitabın içinde yok olduğumu fark ettiğim de zaten kitabın bir yok oluşun anlatısı olduğunu da fark ediyorsunuz.
anlatının bu yok olma durumunu ve ortaya çıkışlarını mantıksal bir düzeye oturtamadığımdan da kitabın sonu ile ilgili her türlü yorumda maalesef havada kalıyor ve bu da metnin kurgusunu belirsizleştiriyor.
Reklam
Emin Çapa'nın TedX konuşmasında önerdiği bir kitap olduğu için alıp okumak istedim.
Vizyon açıcı bir kitap olacağı düşüncesiyle okumaya başladım ve 2011 yılı basımı olmasından mütevellit kitapta öngördüğü şeylerin günümüzde görülmesi kitaba olan inançtan da ziyade yazarın tecrübesi itibariyle dikkate alınması gerektiğini gösterdi.
Kitap ayrıca New York Times'ın en çok satanlar listesinde de uzun süre kalmış.
Reklam