Seslenme çocukluğuma
kanar diye
ses vermez, kırgın
birlikte bağlanmıştık sana
onun bütün yaralarıyla
bilir misin,
gönül derin küser
yarasına yara açana
seslenme, umma
hakkıdır, çocukluk eder
ben büyüsem de
sözüm geçmez ona
ancak aşka düştüğünde
bana geçer
bütün haklarıyla
bilir misin,
gönül derin küser
sebep olana.
"Son ağacı devirenler, onun son ağaç olduğunu görüyorlardı. Başka bir ağaç olmadığını kesinkes biliyorlardı. Yine de o ağacı devirdiler.
Son ağaç. Son mamut. Son dodo. Son balık ve son goril.
İnsan karakteri, son ağacı deviren kişinin karakteriyle her zaman aynı mı?"