Tanıştığıma hiç memnun olmadığım kimselere durmadan 'tanıştığıma memnun oldum' demek beni öldürüyor. Ama hayatta kalmak istiyorsanız ille de bu zırvaları söylemek zorundasınız.
Charles Bukowski
Benim hiçbir şeyim yok, adım bile... Onu bile sana verdim.
Bu yüzden bir çeşit bağımsızlığım var sana karşı... Bağımlılık sınır tanımaz da ondan. ‘Ya hep, ya hiç’ ne büyük bir söz ! Ya benimsin, ya değilsin. Benimsen sorun yok, her şey yolunda demektir ama değilsen, yitirirsem seni... Bu, kötü olmaz... O zaman hiçbir şey olmaz, o zaman hiçbir şey yok demektir... Ne kıskançlık kalır, ne üzüntü, ne sıkışma, hiç ,hiçbir şey. Biliyorum, birine böylesine güvenmek, bayağının da aşağısında bir şey. Bu yüzden durmadan korku çörekleniyor ya benim de içime. Ama bu korku, seni yitirme korkusu değil! Birine güvenmeye nasıl yeltenir insan, işte bu korkutuyor beni. Buna karşı koyabilsin diye, sevimli yüzüne Tanrısal bir güzellik ekleniyor.(Belki de doğuştan vardı bu .)
Sahiden her şey saçma mı, hayatın hiçbir anlamı yok mu? Bence öyle! Yok, hiçbir şey yok. İnsanın biyolojik fonksiyonlarına aşırı bir anlam yükleme çabası içindeyiz. Çünkü hiçlik zor geliyor.