Rojbin
@Sunsetinthelibrary
Öğrenci
İstanbul Teknik Üniversitesi
İstanbul
Diyarbakır, 20 Ağustos 2003
1718 okur puanıAğustos 2018 tarihinde katıldı
Ömrüm "memleket yıkılıyor" teranesini dinlemekle geçti, memleket filan yıkılmadı ama nedense yıkılan hep memleketin çocukları oldu.
Reklam
Benim yasam artık şarap, çalgı, eğlenti;
Dinim dinsizlik, bıraktım her ibadeti;
Nişanlım dünyaya: Ne çeyiz istersin, dedim:
Çeyizim, senin gamsız yüreğindir, dedi.
Sayfa 122
Kadın çok geçmeden, evin, fabrika kadar geniş olmasa da, daha sağlam kapı ve parmaklıklara sahip bir hapishane olduğunu öğrenir. Evin, öyle sadık bir bekçisi vardır ki, kimse ondan kaçamaz. İşin en trajik yanı, ev, onu ücretli kölelikten kurtarmaz, sadece işlerini artırır.
Sayfa 28
Birisi içinde yaşadığı ilişkiyi aslında artık istemiyordur. Ama ayrılmak da risklidir, yorgunluk çıkartacak, alışılageldik olanın haddinden fazlasını kaybetmeye yol açacaktır.
Sayfa 32
Ne zevk, ne ün, ne iktidar: özgürlük, yalnız özgürlük.
