İhmal edilmiş ve şık kadınlar, sorumluluklara gebe kalamayacakları
felaketlerden haz alıyorlardı.
Başka insanların talihsizlikleriyle yatağa giriyor ve yapay
acıma hissiyle kendilerini tatınin ediyorlardı.
Böyle yağmaya devam ederse," diye küfretti çavuş,
"başımıza çok güzel bir tufan gelir!"
Ve yeniden hatırladım: Yağmur dinip tufanın suları geri
çekildiğinde, Tanrı dedi ki: "Bundan böyle insanlar yüzünden
yeryüzünü cezalandırmayacağını."
Ve yine kendime soruyorum: Tanrı sözünü tuttu mu?
Bazı insanların yaşamları, öykü gibi akıp gidiyor; benimkinde ise bir
sürü duraklamalar ve başlangıçlar var. İşte travmanın yaptığı şey bu.
Akışı bölüyor . . . Sadece olup bitiyor ve ardından yaşam devam ediyor.
Kimse sizi buna hazırlamıyor.