Charlotte Brontë’nin yaşamı, bir kadının yazabilmek için kaç erkeğin iradesini hiçe sayması gerektiğinin öyküsü gibi gelir bana hep. Eğer bir kadınsanız ve yazmak istiyorsanız, babanızdan başlayarak, hayatınıza giren erkeklerle birer birer hesaplaşmanız gerekecektir.
“Kadından şair olmaz,” diyeceklerdir size. Demeseler bile hissettireceklerdir. Felsefeciyseniz, kadın filozofların kıtlığından dem vuracaklardır. Mizah yapıyorsanız, en iyi ihtimalle gülümsetebilirsiniz insanları. Kahkahalarla güldürmek “uygunsuz” kaçacaktır. Roman yazıyorsanız, romandaki erkek karakterleri yeterince iyi temsil edip etmediğinize bakılacaktır hemen. Kadınların, kendilerinden başka kimseyi anlatamadığı ve sadece kadın hikâyeleri yazabildikleri düşünülür çünkü.
Kötüyseniz, hiç acımadan yerden yere vururlar. İyiyseniz, ağızlarının içinde yuvarlayarak, “kadın romancı” derler. İyi romancı deseler yetecektir halbuki.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Bir kadın için var olmanın bedeli yüksektir. Daha erken yaşlarda mutlu olmanın çok büyük bir lüks olduğunu öğrenirsiniz. Önemli olan sevdiğiniz şeyleri yapmanız değildir. Önemli olan görevlerinizi eksiksiz yerine getirmenizdir. Sessiz olacaksınız, itaat edeceksiniz ve sizden beklenenleri yapacaksınız. Eğer bu kurala uyarsanız, bir köşede yaşamanıza ve bazı şeyleri ‘elde etmenize’ izin verilir. Yetişkinlikte de durum farklı değildir. ‘Uslu’ olursanız, sadece çanak çömlek, kılık kıyafet, koltuk takımı ve yatak odası mobilyasına değil, koşulların elverdiği ölçüde unvan ve pozisyonlara da ‘sahip’ olabilirsiniz. Ama umutlarınız, arzularınız, beklentileriniz varsa, işte o zaman işler sarpa sarabilir.
Kadınsanız hep haddinizi bildirirler. Çocukluktan başlar bu. Neyi giyip neyi giyemeyeceğiniz, hangi oyunları oynayıp hangilerini oynayamayacağınız, neleri söyleyip söyleyemeyeceğiniz hep hatırlatılır size. Sürekli bir talim terbiyeye tabi tutulursunuz. Yavaş yavaş ruhunuz örselenir, renginiz solar, ışığınız söner. Bir kız çocuğuysanız eğer, büyümek sürekli bir geri çekilme hali, sonu gelmeyen bir yenilgidir. Herkes size, kabul edilebilir olmak istiyorsanız, kendinizden vazgeçmeniz gerektiğini söyler durur.
1000K Çöplüğü üzerine
1000K, uzun zamandır kitaplarla ilgili bir platform olmaktan çıktı.
Amacı için kullanan birkaç kişi dışında, site tam anlamıyla bir dijital çöplüğe dönmüş durumda.
Kitap alıntıları yerine ilkokul düzeyinde flörtöz saçmalıklar, Wattpad özentisi metin reklamları ve sosyal medya hesaplarına takipçi kasma çabaları görmekten gerçekten yoruldum.
Kitap paylaşımı bulabilmek için cımbızla içerik ayıklamak zorundaydım; artık onu bile yapacak bir şey kalmadı.
Ben bu platformu vitrin olmak için değil, okumak ve okuduklarımı kayda geçirmek için kullanıyordum.
Bu işlev ortadan kalktıysa, burada durmanın da bir anlamı yok.
Yakın zamanda, gerçekten kitap odaklı bir alternatife geçiyorum. Önerisi olanlara yorumlarım açık.