Sule Uyduran
@Suyduran
46 okur puanı
Ocak 2024 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Yalnızlığı çok seversek, bir gün o da çekip gider mi?Hayata Dair
Yaşama,ölüme,yalnızlığa ve kimsesizliğe dair çok hüzünlü,melankolik bir o kadar da muzip bir karamizah.İçinizi acıttığı kadar ince göndermeleriyle de güldüren yalın bir anlatı. Fournier'nin yalnızlığı kendinden hoşnut bir tek başınalık hali ve aynı zamanda da derin, içsel bir yalnızlık.Aslında bu yalnızlık tercih edilmiş izlenimi veriyor olsada tercih edilmiş değil, komşunun varlığından bile medet uman bir hal.Bu da bana “Tutunamayan”birilerini hatırlattı:)
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Ah, kitap okuyanlar arasında olmak ne güzeldir.Edebiyat & Roman
Cahit Zarifoğlu'nun Malte Laurids hakkında bitirme tezi yapmış olduğunu öğrendiğimde çok şaşırdım gerçekten.Zarifoğlu o yıllarda Rilke ile hayatında birçok ortak nokta olduğunu görüyor, bir nevi ruh akrabalığı gibi bir şey:)şiirlerini de çok seviyor, işin garip tarafı şairin şiirleri hakkında değil de tek romanı hakkında tezini yazmış olması.Rilke romanında aslında kendi hayatından bahsediyor ve Zarifoğlu da şairin hayatıyla kendi hayatı arasında bir çok benzerlik yakalıyor,sanki hayattaki her durum için söylenmiş bir cümlesi vardır Rilke’nin.Malte laurids in Notları’nı okumak sakin,huzurlu,keyifli bir orman yolculuğu gibi bir şey.Şehir hayatı,doğa,sanat,yalnızlık,ölüm ve korku temasıyla sarılı insanın iç dünyasına dair derinlemesine düşünmek isteyenler için olağanüstü bir kitap
Ayrıca Rilke şöyle de bir şey diyor
”çünkü susmak, üzerinde kaçamak düşüncelerin sessiz ve hızlı gidip geldiği gizli bir orman yoluna benzer,dolayısıyla hiç susmaya gelmez.”
İza’nın ŞarkısıEdebiyat
Magda szabo okumak siyah beyaz bir film izlemek gibi birşey…
Aile ilişkileri,beklentiler,anlaşılmazlıklar,sessizlikler,varsayımlar, empati yoksunluğunun meydana getirdiği hüzün gözlerinizin önünden akıp gidiyor.Okuduktan sonra yapmak isteyeceğiniz tek şey uzun bir süre sessizce durup düşünmek… Hermann Hesse’nin hakkında “Keşfettiyseniz altın bir balık yakaladınız demektir. Yazmakta olduğu bütün kitapları alın, ileride yazacaklarını da,” dediği Magda Szabo ‘yu sevdim.O altın balığı yakaladığınızda hem çok seveceksiniz hem de çok hüzünleneceksiniz.
İskoçya kıyılarında Skye adasında beni bir kaç günlüğüne gezintiye çıkaran şimdiye kadar karşılaştığım en inanılmaz romanlardan biriydi.Woolf'un bunu nasıl başardığına bir türlü inanamıyorum.Düzyazının büyük bir kısmı soyut bir gerçeküstü film gibi. Woolf, belirli bir noktada bir fikrin bir karakterin zihnine girmesini, bir su bardağında dağılan bir mürekkep damlası olarak tanımlıyor zaten.Daha önce bir romanda sözcüklerin etrafında dönen bu kadar garip imge ve fikir karışımını bir arada okumamıştım. Bu kitap, anlatı ve kişisel düşüncenin öylesine iç içe geçtiği bir felsefe, psikoloji ve kurgusal hikaye anlatımı ki şu cümleye hayran oldum
"Hayatın, tek tek yaşanan küçük ayrı olaylardan ibaret olmaktan çıkıp, insanı kendisiyle birlikte yukarı taşıyan ve kendisiyle birlikte aşağı atan bir dalga gibi kıvrılıp bütünleştiğini hissetti, orada, sahilde bir çırpıda."
Woolf hiçbir şey söylemeden çok şey söylüyor gibi.Karakterleri hiç beklemediğimiz bir anda iç dünyalarını açığa vuran küçük jestlerle ortaya çıkıveriyor,her zamanki gibi imgeleri ve zaman içindeki anları tasvir etmesi de mükemmel ötesi.Her yerde düşünceler uçuşuyor sanki. Woolf,hayatın sıradanlığı üzerine bir senfoni oluştururken karakterden karaktere, sesten sese tatlı bir akışla geçiş yapıyor.Nihayetinde karakterlerin hayatlarına dalmak muhteşem bir keyifti benim için.
10/10
Savaş,aşk,evlilik,tutku,hayal kırıklığı,kıskançlık,sosyal sınıf ve hatta ölüm üzerine kurulu olağanüstü bir edebiyat şöleni…Okuduklarım arasında en detaylı psikolojik anlatıma sahip roman diyebilirim.Marai duyguları en ince ayrıntısına kadar zevkle inceliyor,öyle ki insan kendisine şunu sormadan edemiyor.Bir kişi insan doğası hakkında bu kadar çok bilgiye nasıl sahip olabilir?
