“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
hep aynı düş, aynı sessizlik, ses ve ben, ses ve o, o ve ben, tüm bizim takım, tüm onların takımı, tüm onlarınkiler, ama onlar da kim,
kimin düşleri bunlar, kimin sessizlikleri bunlar?
Düş ve sessizlik olan bizim sorularımız,
ama bitti, bittik biz de.
... olası mı yani şu olanaksız gölgelere sahip kara hiçliğin en sonunda sönmesi, şu kepazeliğin bitmesi, sessizliğin sesinin kesilmesi olası mı?
Sessizlik olan ses, ya da ben,
anlamanın olanağı yok.
... varlığına tanıklık edilmeyen her şeyin tanığına, her şeyin hiçbir zaman başlamaması, hiçbir şeyin hiçbir zaman olmaması, yaşamasız sözcüklerden başka varolan bir şeyin olmaması. *