Ayşe Sarısayın bu kitapta, kaybettiği bir arkadaşını, genç yaşta ölen Elif Daldeniz Baysan'ı anlatmış. Kitap Elif'in ölmüş olmasıya başlıyor, başta yadırgadım bunu. Sanki anlatılan kişinin ölmüş olması önemli bir özelliğiymiş gibi hissettim. Ama kitabı okudukça hem tanımadığım Elif'i, hem yazarı hem kitabı çok sevdim. Çok ağladım ama çok da iyi geldi. Annesi öldüğünde 7 yaşında olan Deniz, Elif'i tanısın diye yazılmış bir kitap bu, yani çok zor bir kitap. Elif'i farklı yerlerden tanıyanların anlatımları arasında dolaşıyor ve çok ustaca yazılmış. Bu insanları tanımıyorsanız okumanız için sebep yok sanmayın. Bir insanın bu dünyayı nasıl yaşadığını okurken, tadını öyle güzel çıkarmış ki, özendim. Hayata dair çok şey söylüyor. Arkadaşlığa, sevgiye aşka dair çok şey hissettiriyor. Aynı zamanda bir yas kitabı, ağlatıyor ama iyileştiriyor bir yandan. Zor olsa da, kayıp yaşamış insanlara iyi gelebilir bence. Yazarı da bu sayede tanımış oldum, başka kitaplarını da okumayı düşünüyorum. Elif Daldeniz'i bize tanıttığı için Ayşe Sarısayın'a teşekkür ederim. Hepsi iyi ki var olmuşlar.