Tolga Demirdağ
@Tolgadmd2
İstanbul
5 okur puanı
Ocak 2026 tarihinde katıldı
Sabitlenmiş gönderi
Yatağımın karşısında bir pencere var. Odanın duvarları bomboş. Nasıl yaşadım on yıl bu evde? Bir gün duvara bir resim asmak gelmedi mi içimden? Ben ne yaptım? Kimse de uyarmadı beni. İşte sonunda anlamsız biri oldum. İşte sonum geldi. Kötü bir resim asarım korkusuyla hiç resim asmadım; kötü yaşarım korkusuyla hiç yaşamadım.
Zaman hayallerimizi de hakikatlerimizi de kırar…
"Binlerce insanın arasında kendimi yapayalnız hissediyorum; ama kitaplarımın başındayken dünyanın en kalabalık ordusuna sahip gibiyim."
"Bir kitabı okurken geçen iki saatin, ömrümün birçok senelerinden daha dolu, daha ehemmiyetli olduğunu fark edince, insan hayatının ürkütücü boşluğunu düşünür ve yeis içinde kalırdım."
"Çünkü ben ne geçmişte ne de gelecekte yaşıyorum. Benim tek ilgilendiğim şu an. Eğer her zaman şu ana odaklanabilirsen mutlu bir insan olursun."
