Onur Biçer
@Tolkien_
Kitap içerikleri paylaştığım YouTube kanalıma ulaşmak için:
youtube.com/@OnurunKitapligi
Instagram hesabıma ulaşmak için:
instagram.com/onurun_kitaplig...
Türk Dili ve Edebiyatı Öğretmeni
Yüksek lisans
İstanbul
İstanbul, 5 Mart 1990
334 okur puanıEkim 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Kumkapı ve Birtakım Şakalar
''Burada bin iki yüz Ermeni vardır, iki bin dört yüz meyhane, yani hane başına iki meyhane vardır. Lakin mahalleli bu sayıdan memnun olmayıp şikâyette bulunmuş. Şikâyet değerlendirilerek bin meyhane daha açılmasına karar verilmiştir.''
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Kumkapı
''Bu mahallenin sınırları batıdan rakı, doğudan şarap, kuzeyden konyak, güneyden romdur. Zannedersin ki Nuh Peygamber Kumkapı'daydı.''
Müşteri Velinimetimizdir
İntihar Dükkânı’na hoş geldiniz. Bu dükkânda her türlü intihar planınıza uygun araç-gereç mevcut. Taze hazırlanmış çeşit çeşit zehirler, zehirli hayvanlar ve şekerlemeler, kendinizi asmak için ipler, ayağınıza bağlayıp kendinizi suda boğmak için bağtaşları, hikâyesi olan intihar kitleri, ölüm öpücükleri ve daha neler neler... Dükkân sahibi Tuvache ailesinin ölüm konusunda yaratıcılığını konuşturduğu, her türlü bütçeye ve tarza uygun ölüm menüleri bulunuyor: Uygun menüyü seçin ve intihar edin. Dükkânın müdavimi olma şansınız yok. Çünkü bu dükkân çok iddialı ve size kesin ölüm garantisi veriyor. Siz yine de yanılma payı olduğunu unutmayın.
Dükkânın müşterileri -ya da bilmiyorum, kurbanları mı demeliyim- son alışverişlerini yaparken pek pazarlık yapmıyorlar. Taksit seçenekleri de zaten yok. Çeşitli sebeplerle hayatından bezmiş, artık ona son noktayı koymaya hevesli bu insanlara Tuvache ailesi yardım elini uzatıyor da diyebiliriz. Müşteri velinimetimizdir ve potansiyel birer ölüdür mantığıyla oldukça profesyonel hareket ettiklerini söylemek gerekiyor. Hatta öyle ki bazı müşteriler, intihar etmeden önce dükkân sahiplerini kendi cenazelerine bile çağırır. Onlar da bu nazik daveti geri çevirmez, genellikle davete icabet ederler. Tabii dükkânın adını taşıyan bir çelenkle reklamlarını yapmaktan da geri kalmazlar.
İntihar Dükkânı’nda işler oldukça yoğundur. Zaman zaman karı-koca Tuvachelar çeşitli icatlarla uğraşırlar, müşterilerinin beğenisine sunacakları enteresan ürünleri her zaman bulurlar. Ailenin 3 çocuğu vardır. Bu çocukların en küçüğü olan Alan, aslında romanın başkahramanıdır dersek yanlış olmaz. Aile, yaptıkları işe uygun bir ruh hâline de sahiptir. Hayattan zevk almayan, âdeta ölümü bekleyen, doğum günlerine sevinme sebepleri ‘’Ölüme bir yıl daha yaklaştın.’’
Kaza Geliyorum Demez
Everest Açıkhava dizisinden taze çıkmış bir hikâye kitabı: Arta’da Morto!
Yiğit Bener’den okuduğum ilk kitap oldu. Kendisi aynı zamanda Vüs’at Orhan Bener’in yeğeni. Yazarın dili oldukça eğlenceli. Hikâye, iki arkadaşın trafik kazası geçirmesiyle başlar. Yunanistan’ın Arta kasabasına bağlı bir bölgede kaza yapan arkadaşların komik hikâyesini okuyoruz. Hikâye, kahramanların ağzından sırasıyla anlatıldıktan sonra yan karakterler eşliğinde devam ediyor. Yaşadıkları kazanın sebep olduğu sıkıntılar esprili bir dille anlatılıyor.
Hikâyede yer yer siyasi dokundurmalar da var. Olay örgüsündeki mizah, son ana kadar sürüyor. Hikâye kahramanlarından biri ise kitabın başındaki ithaftan da anlaşılacağı üzere yazarın kendi dostlarından. Kazazede kahramanlardan birinin yazar olması, diğerinin bir zamanlar çevirmen olarak çalışması, yine doktor kahramanların ve tıbbi terimlerin yer yer karşımıza çıkması bana Yiğit Bener’in bu anlattığı hikâyede yaşanan olayların bir benzerini gerçek hayatında da yaşamış olabileceği izlenimi verdi. Kendisi yazarlığının yanı sıra çevirmendir ve tıp eğitimi almıştır.
Kitabın sonlarına doğru kurguda ve biçimde oldukça keskin bir değişim oluyor. Hikâyeden tiyatroya geçişi görüyoruz. Hikâyenin bu son bölümlerini tiyatro metni şeklinde okuyoruz. Yaşanan kaza ve akabinde gelişen olaylar, birdenbire bambaşka bir yere bağlanıyor ve olağanüstü ögeler hikâyeye dâhil oluyor. Bu geçiş benim hoşuma gitti. Yazarın özellikle bu bölümde yaptığı ‘’insan’’ eleştirisi dikkat çekici.
Bir solukta okuyabileceğiniz, mizahi üslubuyla okurunu eğlendiren, zaman zaman yaptığı dokundurmalarla da düşündüren samimi bir hikâye. Bakalım kahramanlarımız Arta’da mortoyu çekecek mi?