Hayat kıpır kıpırdı. Havada bir bahar hissi; karın altında canlanan hayatın, ağacın içinde yürüyen özsuyun, buzdan prangasını çatlatıp birdenbire açılan tomurcuğun müjdesi vardı.
Katil Semih Çelik'in bir yıl önce İkbal'e gönderdiği video bulunmuş.
"Beni gördüğün gün seni öldürmeye gelmiştim, hayattan giderken can almak istiyorum ve bu insanın sen olması daha değerli. Kalbini çıkarmak, gözlerini... Biliyorsun zaten oraları..." diyor inanılmaz bir soğukkanlılıkla. Ben sadece izleyip buraya yazarken dahi ağlarken, İkbal'in korkusunu düşünemiyorum. Ufacık bir empati bile iliklerime kadar ürpermeme yetti ve video bize ithafen bile değil. İkbal'i ve ailesini düşünemiyorum gerçekten düşünemiyorum. Bu nasıl bir canilik. Benim idrak edemediğim şeyleri bazı insanlar yaşıyor bazıları da gerçekleştiriyor biz ne hâle geldik ben inanamıyorum