Madem arkandan ağlamamı bile çok gördün bana
Al bu taşlar senin olsun...
O halde ve bundan böyle
Bütün davullar vursun, telleri kopsun sazların boşluğa bağırsınlar, birlikte;
Kan kusacağız.
Kan kusacağız.
Madem dünya bunca zalim Madem yakışmıyor kalbimize.
Bütün davullar gümlesin
Boşluktan gelen, boşluğu dolduranı Boşluğa böğüreni Vursunnnn.
Bak! nasıl kan kusuyor külde uyuyan Dünya görsün.
Anlamak öyle bir
sancı ki insanın vücuduna
bir başka insan daha
yerleşiyormuşçasına
bir darlık, isyan, bunalma,
kabullenme güçlüğü ve
daha, çok daha dar bir yerde
yaşama mecburiyeti getiriyor.