Seneler sürer her günüm ,
Yalnız girmekten yorgunum;
Zannetme sana dargınım ,
Ben gene sana vurgunum .
Başkalarına gülsem de,
Senden uzak kalsam da ,
Sevmediğini bilsem de
Ben gene sana vurgunum
Bir inilti duydum serviliklerde
Dedim : burada da ağlayan var mı?
Yoksa tek başına bu kuytu yerde ,
Eski bir sevgiyi anan rüzgar mı ?
Gözlere inerken siyah örtüler ,
Umardım ki artık ölenler güler ,
Yoksa hayatında sevmiş ölüler ,
Hâlâ servilerde ağlıyorlar mı?