"İnsanlar acıyla büyür. Yaşam, bedende değil ruhtadır. Ölüm yalnızca bedenden kurtuluştur. Zihninizde neyin bedensel olmadığını ayıklayın. Gelecek için endişe etmeyin, çünkü gelecek diye bir şey yoktur. Sadece şimdi vardır. Onun için yaşayın." Lev Tolstoy
insanları olduğu gibi kabul etmek yerine sanki boş bir deftermiş gibi çizip karalıyorlardı. oysa insan bir romandı, insan bir hikayeydi ve geri kalan herkes okumakla yükümlüydü. herkesin kaygısı bir insanı anlamak olmalıydı, değiştirmek olmamalıydı.