Sevgi, kışın ayazında ve baharın sıcağında bile ayakta duran, varlığını koruyan ağaçtır der isek; aşk, baharın çiçek açma zamanındaki neşe, yani mevsimsel bir güzellikten ibaret. Fakat ilk aşk hissi, bu ağacın yeşermesini başlatan tohum görevini görmekle mesul. Aksi halde aşk, dalından düşüp kuruyan bir yaprak olmaya mahkumdur, bizatihi kendi ölümünü doğurmuş olacaktır...