Onurcan

Onurcan
@Unuttu
Müzisyen
Lisans
Kırşehir
7 Ocak
5 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
İnsan bazen en imkansız, en çılgın düşünceye, sanki bir şeyler olacakmışçasına öyle bir inanır ki, gerçek olması için olmadık fikirler geçer aklından
Hayat ve İnsan
Reklam

Onurcan

, bir kitabı okumaya başladı
Jean-Paul Sartre
7.7/10 · 28bin okunma
Böylece, Tanrı'nın şeytana içini dökmesinden insan doğdu. Böylece, ışığın karanlığı delmesinden ve döllenmesinden sen doğdun. Böylece sen loş oldun. Bazen aydınlandığını bazen de karardığını sandın. Ancak hangisinin sen olduğuna karar veremedin. Ne kötüsün ne de iyi. Her şeyi düşünebilir, her şeyi hayal edebilir, ancak sadece seçtiklerini gerçekleştirebilirsin. Düşünce şeytandan, davranış Tanrı'dandır. Hangi düşüncenin davranışa dönüşeceğine karar verense insandır.
Sayfa 26·Kitabı okudu
Hayat ve İnsan
Sayısız düşünceler çöplüğünde, bir ceset çiçeği edasıyla yeşerip büyüyor, nefes almama isteği ve çaresizliğim. Bir yazısında şöyle demiş Çiğdem; “İyi şeyler de olur bazen ama işte çaresizlik öyle bir şeydir ki, iyi bir şey olduğunda kendinizden çıkıp gitmek istersiniz çünkü o beden mutlu olmayı bilmiyordur artık.” Bu yüzdendir ki önce bir rüyada yok olup, bir ceset çiçeğinde yeniden var olacağım. Öyle var olmadı mı doğmamış olan? Yaralandığı yerde şifa bulamazmış insan… Onurcan Gök
Hayat ve İnsan
Nazım Hikmet
Ben senden önce ölmek isterim. Gidenin arkasından gelen gideni bulacak mı zannediyorsun? Ben zannetmiyorum bunu. Iyisi mi,beni yaktırırsın, odanda ocağın üstüne korsun içinde bir kavanozun. Kavanoz camdan olsun, şeffaf, beyaz camdan olsun ki içinde beni gorebilesin Fedakarliğimi anlıyorsun vazgeçtim toprak olmaktan, vazgeçtim çiçek olmaktan senin yanında kalabilmek için. Ve toz oluyorum yaşiyorum yanında senin. Sonra, sen de ölünce kavanozuma gelirsin. Ve orada beraber yaşarız külümün içinde külün ta ki bir savruk gelin yahut vefasız bir torun bizi ordan atana kadar... Ama biz o zamana kadar o kadar karışacağız ki birbirimize, atıldığımız çöplükte bile zerrelerimiz
Şiir