Giriş Yap
yusuf GÜLEY
@Vaveyla_Payidar
medical laboratory and veterinary laboratory technician
üniversite
istanbul
1 okur puanı
10 Ara 2021 tarihinde katıldı
Tanıdığın kimse takip etmiyor
Ortak okuduğunuz kitap bulunmuyor
Sonra herkes, kendi dünyasına daldı. Geçti, geçmez dediğimiz zaman. Kuşları unuttuk.. İlhan Berk
Reklam
·
Reklamlar hakkında
Kalem eğri dilli mürekkep siyah yüzlü, kağıt ikiyüzlü. Şimdi kalkıp arzuhalimi yazmaya kimi mahrem kılayım. #Yunusemre
İnsan iyiliği kadar taşlanır, merhameti kadar dışlanır, kulluğu kadar da sınanır. #Yunusemre
“Asıl hayvan, kötülük ve hasetten çatlayan nazik ve riyakâr medeni insandır.
söz ağır geldi fikir hammalligi yaparken. Bulutsuz bir gökyüzünde rüzgâra teslim ettik ruhumuzu. savrulduk kağıda sarılan tütünün nazlı dumanı gibi. çorak ömrümüze binbir güçlükle, elimizdeki başak tohumlarını septik yağmur yüzümüze gülmedi. oysa çocuk kahkaları iken hayallerimiz yaşlıların agitlarina karıştı gerceklerimiz gece hüzün vadisi cehennemin sığındığı zifirisinde binbir günah, bir ses yükseldi uzaktan umudu öldürdüler dedi bir meczup avuçlarında buğday tohumu yukarı mahalleden bir divane çıkageldi sırtında bir parça kefen çingeneler köyü dolaştığı vakit sözün mısralara sığmadığı vakitler iki çocuk göründü telaşenin içinde birinin ayağında teki diğerini tutmayan bir çift ayakkabı diğeri yalın ayak yüzlerinde inanmişliğin verdiği hınzır bir tebessüm karıncalar toprağa ortak rüzgarla ebedi dostluklarından dolayı.seferi topladılar payına düşenleri... üç atlı çıka geldi yol yorgunu yola aşık maşukunu arayan . sordular dört kuşak önceki babamızı. taniyaniniz var mı? evleri nerdedir diye. annem telaşlı,şaşırmış bir gül cemaliyle yüreğindeki inancı yoklayarak, onlar dünyasını degistireli asırlar geçti dedi. ölümü güzelleyip. dörtnala atlarını sürdüler mitanni kalesine ve dahi ötesine güneş kaybolmadan yıldızlar görünmeden hüzün sevdaya gebeyken ve yasak iken kürtaj geceye çeyrek kala ışığı yandı komşumuzun. ağaçlar rüzgarla beraber sevda türküleri yerine ağıtlara ortak oldular. öksüz kaldı bir çocuk geceye çeyrek kala yaz günüydü ve üşüyordu. bir kadın kardeşlerine anne oldu. beden toprak ruh özgür kaldı. acının ve kederin yürek burkan kalabalığında buluştu insanlar. çokluk yerini hiçliğe bırakana kadar. su yalan söylemez der yaşlılarımız bir bitkinin bilincindedir belki yaşamın sırrı,güneşe yüzünü dönen,yıldızları kucaklayan.belkide vurdumduymaz bir babanın yolunu şaşırmış bir sperminden ibaretiz sadece yolunu bulmaya çalışan. yada sonu olmayan bir yolculukta anne rahminde ruhun bir bedene burunmesidir kendini sürekli tekrarlayan.kimbilir belkide sadece yıldız tozundan ibaretiz... #Kalemimden
Reklam
·
Reklamlar hakkında
Reklam
·
Reklamlar hakkında