Vıldar

Vıldar
21
İnsan burada büyük denizler üzerine düşler kuramaz İnsan burada ışıklı çarşıların masalını duyamaz Bulutlardan başka bir şeyin hareket etmediği Bu esmer, bu yılgın, bu sağır düzlükte Silinir her gün biraz daha yaşamla ölüm arasındaki çizgi. Rüzgâr bir uzun ağıttır boşluğu dillendiren Öfke toprak kadar katı, sevinç sararan otlar ömründe Bir akışsız sudur sevgi kendi kendini yıkan İnsanlar burada aç kalır, yalnız ölür, türküsüz soluyamaz...
Sayfa 54
Reklam
Niye bu kan, bu kin, bu öfke, bu nefret, ey geçmişinden, deneyimlerinden hiçbir ders çıkarmayan, hemencecik çılgınlığın ve şiddetin cazibesine kapılan, "hep ben hep biz" diyen unutkan insanoğlu?
Sayfa 35·Kitabı okudu
Anlatımının bir yerinde, farklı bir kenti anlatırken Polo şöyle der: "Kentler vardır, yıllarla ve değişerek arzuyu biçimlemeyi sürdürürler, kentler vardır, ya arzularca silinir ya da arzuları siler, yok ederler. Diyarbakır böyle bir kentti; şehir sakinlerinin arzularını diri tutan, onu istila eden sayısız güç ve ordunun arzularını silen bir kent.
Sayfa 19·Kitabı okudu

Vıldar

, bir kitap okudu
6/10
·114 syf.·
3 günde okudu
·
Okunma: 30 Ocak 2025 01:14
·
2025 3. kitabı
Mustafa Kutlu
8.1/10 · 45,5bin okunma
Bir vakte erdi ki bizim günümüz Yiğit belli değil mert belli değil Herkes yarasına derman arıyor Devâ belli değil dert belli değil
Sayfa 49·Kitabı okudu
Alıntı
Reklam