Bookworm
@Virginiawlf
Tatsız Bir OlayHayat ve İnsan
Dostoyevski bu uzun öyküde toplumdaki algıları, bürokrasiyi, kişinin iç dünyasını ele almıştır. Uzun öyküdeki kahraman kendisini topluma kabul ettirmeye çalışan, gururlu tavır takınan ve takdir edilme ihtiyacı hisseden üst düzey bir bürokrattır. Dostoyevski ana karakteri yansıtırken etraftaki diğer insanların gerçek yüzlerine de değinir. Statü sahibi olan birine karşı davranış ve tutumların farklılıklarını görmek mümkündür. Üst düzeyde olan bir bürokrat ne kadar gülünç ve alçak olsa da konumu onu korur. Herkes ona saygı göstermek zorundadır. Bu öyküdeki ana karakter aslında bir bakımdan sıradan bürokratlardan farklıdır. Kendi benliği ona yer yer mesajlar verse de toplumun ona giydirmiş olduğu kalıpları sürmek zorunda hisseder. Kendisi olmak ister bir yandan. Prilanski insanlardan uzak olmayı tercih eder aslında. Tam bir burjuva hayatı yaşar. Bu durum ise bürokratların halktan ne kadar uzakta olduğunu gösterir niteliktedir. Bir düğüne katılır ama bu düğün önceden planladığı tavırlarını alt üst eder. Gururlu bir şekilde orada kısa süreliğine kalmayı planlamıştır. Fakat, gereğinden fazla kalıp ‘tatsız bir olayın’ yaşanmasına sebep olur. İnsanların ona saygı duymasını ve hizmet etmesini bekler. Bu düşünceden de oldukça mutlu olur. Alkolün etkisiyle kontrolünü kaybeder ve etraftaki insanlar tarafından gülünç bulunur. Hatta yazarın da iletmek istediği bir ideoloji vardır. Ana karakter herkesle yeni bir değişimi paylaşmak ister. Bu değişim ‘humanism’ dir. Davetliler bunu da alaya alır. Sabah olduğunda ise bütün bu yaşananlardan utanarak evinden çıkmaz. Çalıştığı yere geri döndüğünde ise kafasında kurduğu şekilde bir manzarayla karşılaşmaz. Herkes ona saygı duymaya devam eder. Gururlu ve sert bir tavır takınmak zorundadır. Fakat benliği bu rolü artık kaldıramaz ve en sonunda
Statü EndişesiHayat
"Kendimize olan bakışımızı belirleyen şey başkalarının bizimle ilgili ne düşündüğüdür. Kimlik bilincimiz bir arada yaşadığımız insanların yargılarına hapsolmuştur."
Ecce HomoFelsefe-Düşünce
"İnsan kendi başına sağlam bir destek olmalı, korkusuzca durabilmeli ayakları üzerinde; aksi takdirde sevemez."
