"Yazdıkları şeyler yetkin görülmese de kadınlar hep ışıldadılar. Yaptıkları resimler kabul görmese de , bir şekilde ruhu beslediler. Kadınların sanatları için ihtiyaç duydukları araç ve yerler için yalvarmaları gerekiyordu ve hiçbirini bulamadıklarında ise ağaçlarda, mağaralarda, ormanlarda ve dolaplarda kendi alanlarını yarattılar. Dans etmelerineyse neredeyse hiç katlanılamadı. Süslenmelerine kuşkuyla bakıldı. Neşeli bedenleri ya da giyecekleri, incitilme ve cinsel saldırıya uğrama tehlikelerini arttırdı. Sırtlarındaki elbisenin bile onlara ait olduğu söylenemezdi. Hayatın sayılı anlarında yakalarını kurtarmasını beceren diğer kadınlar ise 'kötü' damgası yediler. "