Hayatı idrak etmeye çabalayan özgür ve derin düşünce, saçma dünyevi kaygıları tamamıyla hor görme; işte bu iki şey, insanın daha yükseğini göremeyeceği iki lütuftur.
Şimdi de kendi kendime şu lüzumsuz suali soruyorum: Kolay elde edilmiş bir saadet mi, yoksa insanı yücelten ıstırap mı daha iyidir? Evet, hangisi daha iyi?
Artık dayanacak halim kalmadı.Tanrım! Neler yapıyorlar bu adamlar bana!.. Duymuyor, görmüyor, dinlemek istemiyorlar beni. Ne yaptım onlara?.. Neden eziyet ediyor, benim gibi zavallıdan ne istiyorlar, ne verebilirim onlara ? Hiçbir şeyim yok... Bittim artık dayanamayacağım... İşkencelerinden başım ateşler içinde yanıyor, her şey dönüyor gözlerimin önünde... Yok mu beni buradan kurtaracak biri?..
Sana kızgın değilim. Sana kızmayacak kadar seni iyi tanıyorum. Sonra seni seviyorum. Neden sevdiğimi bilmeden seviyorum. Bu sevgiyi her gittiğim yere beraber götüreceğim. Allahaısmarladık.
Düşen bir insanı kaldırmak için elinizi uzatın ona,ya da oturup başucunda acı acı ağlayın,ama alay etmeyin onunla.Sevin onu,onun da rsizin gibi bir insan olduğunu unutmayın,kendiniz için ne yaparsanız onun için de aynı şeyi yapın.