Bir toplum, altınları için bankalar yapıyor ama hayallerini bir çatı altında toplayacak müzeler kuramıyorsa, siyasetçileri, ekonomistleri istediği kadar konuşsun, yoksullaşıyor demektir
Dava çoğu kişi tarafından somut olmaktan çıkarılmış ve içsel bir çatışmanın olduğu savunulmuş.Ancak Kafka Hukuk okumuş biri ve sigorta şirketinde bir memur.Eğer herhangi bir memurun yaşamına ya da hizmet ettiği kurumun işleyişine daha da basit olarak bizlerin belli bir sistem çerçevesinde adımlarımız daha önce belirlenerek yönlendirildiğimiz gerçeğine bakacak olursak Dava'nın aslında illa anlattıklarından çok daha farklı imgesel olması gerekçesinden vazgeçebiliriz.Bu tarz anlatımlar bakış açıları farklılaşmış kişiler tarafından her yerde açık ve net görülmektedir.Çoğu kişi ise içinde olduğu sistemin bir parçası haline geldiği için-bu doğaldır çünkü sisteme uyum sağlamayan sistem tarafından dışlanacaktır- olanın gözler önüne serilmesi kabul edilemez görünüyor ve altında mutlaka soyut bir şeyler aranıyor.Ancak Kafka bu eserde tamamen yozlaşmış aslında artık varlığı çokta bir anlam ifade etmeyen hatta onu var eden üst düzey yöneticilerin bile yalnızca Mahkemeye hizmet eden çarklar haline geldiğini Mahkemenin ise artık yaşayan ve içindeki her şeyin anlamsız da olsa Mahkemenin yaşaması için hizmet ettiği bir yapıya dönüştüğünü anlatıyor.Tıpkı bizlerinde çoğu şeyi anlamsız bulsakta kendi varlığımızı yani sistemin işlerliğini devam ettirebilmek adına bir çok sınava girmemiz bir çok anlamsız prosedürü yerine getirmemiz ya da çoğu hareketimizi sadece başkalarının beklentileri doğrultusunda yerine getirmemiz gibi.Bu eser anlamayacak biri için oldukça şizofrenik ya da kurgusal görünebilir ancak gerçekleri kabullenmeyi başaran biri bu eserde yaşam alanına hatta en basit bir hareketine nasıl yön verildiğini aslında yaşamın neye hizmet eder olduğunu görecektir.İçeriğe gelecek olursak eğer kısaca şöyledir:
Bir Hukukçu'nun 'Dava'sından sıradan beyinler elde tutulan somut bir dosya