Ölü doğmuş insanlarız biz ve uzun zamandır canlı babaların çocukları değiliz, giderek daha çok hoşlanıyoruz böyle doğmuş olmaktan. Zevk duyuyoruz bundan. Çok yakın bir gelecekte bir şekilde düşüncelerden doğmanın yolunu bulacağız. Ama yeter artık; yeraltından daha fazla yazmak istemiyorum.
Enver Paşa
Kendisine hediye edilen ve onu her yerde takip edip hatta
yatağının yanı başında uyuyan evcil ceylanı 1912 Haziran’ında
Libya’da hastalanınca bundan duyduğu kederi not düşmüştür.