" İbrahim gönlümü put sanıp da kıran kim"Şiir
ibrâhîm
içimdeki putları devir
elindeki baltayla
kırılan putların yerine
yenilerini koyan kim
güneş buzdan evimi yıktı
koca buzlar düştü
putların boyunları kırıldı
ibrâhîm
güneşi evime sokan kim
asma bahçelerinde dolaşan güzelleri
buhtunnasır put yaptı
ben ki zamansız bahçeleri kucakladım
güzeller bende kaldı
ibrâhîm
gönlümü put sanıp da kıran kim.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Bir yokuşun tam ortasında parmak uçların değdi kaburgama, hiç çiçek toplamadın ama avuç içlerin akasyalar kokuyordu. Ellerin beyaz ve dünya bir ağrıydı göğsümde. Beni kırk ihtimalli ölümlerden çektin kurtardın, sen bilmezsin. Şehre hayran sana aşıktım. Aşk bile biter. Öğrenirsin..
Kendimi ne kadar manasız şeylerle üzdüğümü anlıyor, bütün kabahati hayalperestliğimde, kendi içime kapanıp kuruntu yapmamda buluyordum. Fakat artık değişecektim.
Sayfa 66 - Yapı Kredi Yayınları
