Anonimleştirme, belki de tüm dünyada geçerli tek yönetim şekliydi; seni kendi kimliğinden soyup kalabalığa, o kalabalığın içinde bir yüzsüzlüğe mahkûm ediyordu. Oysa o tekti. Diğer insanlardan daha iyi, daha kötü, daha çirkin, daha güzel, başarılı ya da başarısız her şey olabilirdi; ama ne olursa olsun farklıydı, benzersizdi. Düşünceleri, duyguları yalnızca kendisine aitti, kimse alamazdı, çalınamazdı, ruhu onundu. İşte tam da bunu onun elinden çekip almaya çalışıyorlardı. Onun varoluşunu çalmak istiyorlardı, benliğini yok etmek.
Siyaset ve iktisat alanlarındaki başarısızlıklar birbirleriyle alakalıdır ve birbirlerini pekiştirirler. Zenginlerin sesinin daha güçlü duyulmasını sağlayan bir siyasal sistem, kanun ve düzenlemelerin –ve bunların yönetiminin– sadece sıradan vatandaşları zenginlere karşı korumasız bırakacak şekilde değil, aynı zamanda zenginleri toplumun geri kalanı pahasına daha da zenginleştirecek şekilde tasarlanması için büyük fırsatlar sunar.