John Steinbeck'in okuduğum ikinci kitabı. İlk kitabı olan Fareler ve İnsanlar kitabı beni inanılmaz etkilemişti. Bu kısa ve bir o kadar dolu olan kitap da aynı şekilde etkiledi. Cehaletin, fakirliğin, ötekileştirilmenin ve dahası bunun farkında olup bunu kabullenmenin anlatıldığı bir hikaye.
Fakir bir ailenin şanslarının yaver gitmesiyle buldukları dünyanın en büyük incisi hayatlarını nasıl değiştirip mahvediyor. Tek istedikleri bebeklerinin ilerde okula gitmesi ve kitaplar okuyup onlara gerçekleri anlatması. Ama ay ışığı gibi parlayan inci hayatlarını aydınlatmak yerine büsbütün karanlığa gömüyor.
Uzun uzun hikayeyi anlatmak istemiyorum. Ama kitap ayırdığınız vakte değer.
Ama Kino eski dünyasını yitirmişti bir kere, bir yenisine tırmanması gerekiyordu. Çünkü geleceğe ilişkin düşü gerçekti, asla yok edilemezdi, hem sonra "Gideceğim" demişti bir kere, bu da gerçekti. Gitmeye kesin karar vermek ve bu kararı açığa vurmak yarı yolu aşmak demekti.