Yunus yc
@Ynsy
Bir hayat, mahcup ve duru
Tanrım, gülleri ve sessiz harfleri koru
...
Şu anda okuduğu kitaplar
Yaşanan her şey zamanla soluyordu. Öyle bir soluyordu ki belli belirsiz bir iz bırakıyordu arkasında. İnsan bu ize bakıyor ama yaşandığından emin olamıyordu.
Hayatın böyle bir özelliği vardı.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Puan vermedi·400 syf.·
32 günde okudu
·2025 13. kitabı
Gönül incelemesi diyelim mi ?Alıntı
Türkülerin dizelerinden oluşan bir kitap. 
Şükrü Erbaş işte ne diyebilirim? ( tabi ki böyle bir giriş ile inceleme yazmayacağım. Azıcık duygu seli yaşayalım)
Şanslıyım ben bu konuda. Yaşım sekiz, ikibinli yılların başı, ortalık arabesk dünyasına göçmüş, tüm arabesk abiler ellerinde tesbih, boyunda zincir, gömleklerinin düğmesi bağrının ateşini püskürtmek için göğsüne kadar açık, şahin arabaların bas bas kolonlarla sokakları dolandığı zamanlardan bahsediyorum. Cedric “hayat sekiz yaşında çok güzel” diyordu. Ben arabeskin bağrında bir fidan gibi büyüyordum. (Konu çok başka yere gidecek, türkülere gelelim.)
Şanslıyım ben bu konuda. Yaşım sekiz, ikibinli yılların başı, otuz-otuz beş kişilik kot atölyesinde çalışıyorum. Elim yüzüm boyumdan büyük kot pantolonların ham boyasıyla rengini değiştiriyordu. Ama kulaklarım ve yüreğim atölyenin 6 tarafına elektrik raylarının üstüne konan kolonlardan yükselen seslerle doluyordu. Sabahları medya fm (93.9)açılıyordu. Memleketin dört yanından türkülerin kıvılcımı dökülüyordu atölyeye. Sabah sabah hareketli türküler, saat ondaki çay paydosundan sonra hafif yüreğe dokunan, ardından yürek pasını silen türküler. Akşama doğru radyo 2000. Sloganı ise “biz damarda yüksek lisans yaptık” aşinayım az buçuk. Cedric halen “ hayat sekiz yaşında çok güzel” diyordu.
Şanslıyım ben bu konuda. Evimizin karşısında kahvehaneci Murat abi, sabahları masaları ve dükkanı temizlerken, son ses türkülere dayanırdı. Hemen köşe başındaki Camcı ve Çerçeveci Celal abi sabah onda dükkanı açar, son ses türkülere dayanırdı. Arka sokaktaki ütü paket Faruk abi, sabahtan akşama son ses türkülere dayanırdı. Nalbur Mustafa amca. Erzurumlular derneği, Sivaslılar derneği, Adıyamanlılar derneği ve daha niceleri. Cedric halen hayat güzel diyordu. Desin umurumda değildi zaten. Ben
Şükrü Erbaş işte ne diyebilirim? ( tabi ki böyle bir giriş ile inceleme yazmayacağım. Azıcık duygu seli yaşayalım)
Şanslıyım ben bu konuda. Yaşım sekiz, ikibinli yılların başı, ortalık arabesk dünyasına göçmüş, tüm arabesk abiler ellerinde tesbih, boyunda zincir, gömleklerinin düğmesi bağrının ateşini püskürtmek için göğsüne kadar açık, şahin arabaların bas bas kolonlarla sokakları dolandığı zamanlardan bahsediyorum. Cedric “hayat sekiz yaşında çok güzel” diyordu. Ben arabeskin bağrında bir fidan gibi büyüyordum. (Konu çok başka yere gidecek, türkülere gelelim.)
Şanslıyım ben bu konuda. Yaşım sekiz, ikibinli yılların başı, otuz-otuz beş kişilik kot atölyesinde çalışıyorum. Elim yüzüm boyumdan büyük kot pantolonların ham boyasıyla rengini değiştiriyordu. Ama kulaklarım ve yüreğim atölyenin 6 tarafına elektrik raylarının üstüne konan kolonlardan yükselen seslerle doluyordu. Sabahları medya fm (93.9)açılıyordu. Memleketin dört yanından türkülerin kıvılcımı dökülüyordu atölyeye. Sabah sabah hareketli türküler, saat ondaki çay paydosundan sonra hafif yüreğe dokunan, ardından yürek pasını silen türküler. Akşama doğru radyo 2000. Sloganı ise “biz damarda yüksek lisans yaptık” aşinayım az buçuk. Cedric halen “ hayat sekiz yaşında çok güzel” diyordu.
Şanslıyım ben bu konuda. Evimizin karşısında kahvehaneci Murat abi, sabahları masaları ve dükkanı temizlerken, son ses türkülere dayanırdı. Hemen köşe başındaki Camcı ve Çerçeveci Celal abi sabah onda dükkanı açar, son ses türkülere dayanırdı. Arka sokaktaki ütü paket Faruk abi, sabahtan akşama son ses türkülere dayanırdı. Nalbur Mustafa amca. Erzurumlular derneği, Sivaslılar derneği, Adıyamanlılar derneği ve daha niceleri. Cedric halen hayat güzel diyordu. Desin umurumda değildi zaten. Ben