İnsanların, korkularından en büyük kötülük saydıkları ölümün, en büyük iyilik olmadığını kim bilir? Bilmediğimiz bir şeyi bildiğimizi sanmak gerçekten utanılacak bir bilgisizlik değil midir?
"Büyük kararlardan sonra, ruhları istila eden o gitme duygusu, o heyecan, o korku, o vazgeçme acısı, tutunmaya çalıştığımız aşkın birdenbire baş aşağı gelişi, o hiçbir şeye inanamamak azabı, iyilikle kötülük, muhabbetle nefret, isyanla tevekkül, kalmak ile gitmek arasında çırpınan kalbim evet bütün tereddütleri bitirdim."