İnsanlığı sevdiğim halde kendi kendime şaşıyorum. Toplu olarak insanları sevdikçe kişilere karşı sevgim o oranda azalıyor.
Kimseyle aynı odada iki gün bile geçiremem; bunu deneylerimden biliyorum. Bana yaklaşan kimse kişiliğimi eziyor, özgürlüğümü sınırlıyormuş gibi geliyor bana. Yirmi dört saat içinde en iyi insandan nefret edebilirim. ... İnsanlarla ilişkiye girer girmez onlara düşman kesiliyorum. Ama kişilere nefretim arttıkça genel olarak insanlığa sevgim o oranda artıyordu.
Sayfa 69 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları