Kübra
@Zerdali
YaşamakEdebiyat & Roman
“Ne işe yarıyor ki?”
Gösterilen çaba alınan sonuca hiç değmiyordu. Gençliğin parlak umutlarının karşılığı, gerçekleri görmenin acı bedeliyle ödeniyordu. Istırap, hastalık ve üzüntü teraziye tüm ağırlığıyla çöküyordu. Tüm bunların anlamı neydi? Kendi hayatını, buna başlarken taşıdığı büyük umutları, bedeninin ona dayattığı sınırlamaları, arkadaşsızlığını ve gençliğini dolduran şefkat yoksunluğunu düşündü. Ne yaptığını bilmiyordu, sadece ona en doğru gelen şeyleri yapmıştı ve sonunda böyle bir yıkımla karşılaşmıştı! Ondan daha avantajlı olmayan başka insanlar başarılı olmuş ve yine daha fazla şeyi olanlar başarısızlığa uğramıştı. Tamamen şans gibi görünüyordu. Yağmur haklıyla haksızın üstüne aynı şekilde yağıyordu ve hiçbir şeyin bir nedeni yoktu.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Hayward’ı ve ilk tanıştığında ona karşı duyduğu güçlü hayranlığı düşündü, ardından alışkanlıktan ve eski anılardan başka onları bir arada tutan hiçbir şey kalmayınca gözünün nasıl açıldığını ve sonrasında gelen kayıtsızlığını hatırladı. Bir insanı aylarca her gün görüp onsuz bir varoluşu hayal edemeyecek kadar yakınlaşmak hayatın tuhaflıklarından biriydi; ardından ayrılık gelmiş, her şey aynı düzeninde devam etmiş ve elzem görünen dostun lüzumsuzluğu ortaya çıkmıştı. Hayat devam etmiş ve o dost özlenmemişti bile. Philip, Hayward’ın harika şeyler yapabilecek potansiyelini, geleceğe dair heyecanla dopdolu olduğu o ilk zamanları ve azar azar nasıl da hiçbir şeyi beceremeyip başarısızlığa teslim olduğunu düşündü. Artık ölüydü. Ölümü de hayatı gibi nafileydi. Utanç verici bir şekilde, saçma sapan bir hastalık yüzünden, bir kez daha başarısızlığa uğrayarak ölmüş, en sonunda bile hiçbir muvaffakiyet gösterememişti. Şimdi hiç yaşamasa da olurmuş gibi geliyordu.
“Çok özür dilerim Norah. Bilmeni isterim ki benim için yaptığın her şeye büyük minnettarlık duyuyorum.”
Bu kadının kendisinde ne bulduğunu merak etti.
“Ah, hep aynı şey,” diye iç çekti Norah; “erkeklerin sana iyi davranmasını istiyorsan, onlara zalimce muamele etmelisin; eğer onlara doğru dürüst davranırsan bunun acısını çıkarırlar.”
PesEdebiyat & Roman
“Seni üzdüğüm için çok özür dilerim. Seni sevmiyorsam bu benim suçum değil.”
...
“Elbette senin beni asla benim seni sevdiğim kadar sevmediğini biliyordum,” dedi iniltiyle.
“Maalesef bu hep geçerli,” dedi Philip. “Daima bir seven, bir de sevilmesine izin veren vardır.”