Zeynep BAYLAN
@Zeyeru
Reklam
Bir gün, belki on sene oluyor, bir hocam bana, 'Zekani mirasyedi gibi harcıyorsun!' demişti. Doğru... Zekamı har vurup harman savurdum ve nihayet iflas ettim……. Hiçbir şeyim kalmadı……. Ben zekayı radyum gibi bitip tükenmez bir cevher sanıyordum……. Onun insan eliyle yetişip gelişen bir şey olduğunu düşünmüyordum.…. Adam olmak değil enteresan olmak; bir şey yapmak değil bir şey yapanlara istihfafla bakacak bir yere çıkmak istiyordum….. Halbuki bugün sonsuz zaman ve mesafenin içinde ben neyim? Bir solucandan, bir ayrık kökünden daha ehemmiyetsiz, daha değersiz, daha lüzumsuz bir mahlukum.
Her hareketimizden önce bütün sonuçları tahmin etmeye çalışsak, bunlari ciddi ciddi olarak düşünsek, önce kesin sonuçları, sonra olası sonuçları, sonra rastlantısal sonuçları, daha sonra da hayali sonuçları düşünmeye kalksak, kımıldayamayız bile, tek bir adım atamayız.
Bu dünyada insanların korktuğu tek şey öğrenmekti. Acıyı, susuzluğu, açlığı ve üzüntüyü öğrenmek onların uykularını kaçırıyor, bu yüzden daha rahat döşeklere, daha leziz yemeklere ve daha neşeli dostlara sığınıyorlardı. Dünyaya olan kayıtsızlıkları bazen o kerteye varıyordu ki, kendilerine altın ve gümüşten zevk ve sefadan, lezzet ve şehvetten bir âlem kurup, keder ve ızdırap fikirlerinin kafalarına girmesine izin vermiyorlardi.
