Zeynep 17
@Zeynep1761
Olmadı böyle. :(Edebiyat & Roman
Kitabı yeni bitirdim ve şoktayım. İncelemem spoiler içerir o yüzden kitabı okumadıysanız göz atmayın sakın. Herkese okumasını tavsiye ederim. Kitabı okuduktn sonra incelememi okuyabilirsiniz. :)
Kitabı olurken çok eğlendim. Harika ironi yapmış yazar. Çok sevdim ve intihar etme isteğinin doğasını çok iyi hissettiriyor okura. O zaman düşünüyorsun insanlar önce kendisini sevse sonra başkalarını sevse Alan'ın da dediği gibi herşeye bir çözüm bulunur. Küçücük şeylerden mutlu olmanın önemini anlıyorsun. Aslından gerçekten romandaki kurgusal dünya yaşanılası bir dünya değil. Binalar arasında, sülfürik asit yağmurları, iklim mahfolmuş vs. Ama hep bir umut vardır diye bir çocuk. Evet haklı diyorsun. Herkesi de bütün bu kasvetten, karamsarlıktan, depresyondan kurtarıyor. Peki ya neden sonunda bu kadar umut veren bir çocuk yaşamaktan vazgeçiyor? Herşey sadece onu hiç sevmeyen ama çok sevdiği ailesi için miydi? Alan aslında depresyonda mıydı? Düşünüyorum da gerçekte de böyle değil mi? Hiçbir sorunu yokmuş gibi görünen kişiler dostumuz, ailemizden biri veya komşumuz böyle insanlar birden çökmüyor mu? İntihar eden kişiler hep böyle insanlar olmuyor mu? Ya da hiç beklenmedik bir anda kalp krizi geçirenler. Alan da sadece çok sevdiği ailesini hayata döndürmek ve hiç kimsenin kendine kıydığı, vazgeçtiği, umutsuzluğa kapıldığı bir dünya olmasın diye için uğraştı ve hedefine ulaşınca elveda dedi. Hâlbuki artık ailesi de onu seviyordu. Ona bişey olmasın istiyordu. Neden yaa neden... Yazar bize geç kalmayın mı diyor? Sevdiğinizin kıymetini bilmek için geç kalmayın. Böyle bir son veklemiyordum iki puanı sırf buradan kırdım. Yoksa bana çok şey öğreten ve çok güzel zaman geçirmeme sebep olan bir kitaptı.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Uzun zamandır okuduğum en güzel kitap. Herman Hesse Nobel ödülünü sonuna kadar hak etmiş. Anlatımı muhteşem. Çevirmenimiz Kâmuran Şipal'in de hakkını vermek gerekir bu noktada. Siddhartha'nın hayatı gerçekten böyley miydi bilmem ama bu yaşamın insana çok şey öğrettiği kesin. Tavsiye ediyorum mutlaka okuyun.
"Ama vardım, kül bunun kanıtı."Edebiyat & Roman
Ayfer Tunç hanımefendiyi bu kitapla tanıdım. O yüzden öncelikle böylesine güzel ve eşsiz bir söyleyiş biçimi olan yazarımızı saygıyla selamlıyorum. Hayran kaldım.
Kitabın günlük biçiminde yazıldığını bilmeyen yoktur ama burada iki günlük okuyoruz ve günlükleri iki ayrı kişi yazıyor, biri kadın biri erkek. O yüzden iki ayrı dünyanın olaylara bakışını ve içini çok güzel kıyaslayabiliyorsunuz. Bu da sanırım daha önce denenmemiş birşey. Bu eşsiz özelliğin yanı sıra çok sıradan ve bizden iki ayrı yaşam öyküsü... Daha ne denilebilir ki? Aşka bakış açısı beni benden aldı. Keder, kıskançlık, yalnızlık, çaresizlik, boşluk, terkedilmişlik... Bütün bu duygular ve daha fazlası ince birer oya gibi işlenmiş kitapta. Mutlaka okuyun, tavsiye ederim.
Sıcak KafaEdebiyat
Distopya konulu kitaplara ayrıca ilgi duyduğum için kitabı çok sevdim ama tarafsız bir gözle de değerlendirmekte fayda var. Konusu çok ilginç ve anlamlı. İnsana anlamsız gibi geliyor ama aslında anlamlı. Çünkü dil insan için çok anlam ifade eder. Bunu çoğu zaman farketmesek de insanı insan yapan en önemli unsurlardan biridir. Buna derinlemesine dikkat çeken bir kitap olmuş. Aynı zamanda felsefik bir yanı da var. Sonu hiç beklenmedik bir şekilde bitiyor. Bir yerden sonra hissetmeye başlıyor insan okurken ama en başta bunu hiç beklemiyorsunuz. Afşin Kum iyi bir yazar olacak potansiyele sahip ama daha yolun başında anlatmak istediğini çok kısa kesmiş. Kitap daha uzun olmalıydı, betimlemeler eksik kalmış. Böyle eşsiz bir konuya daha güçlü bir anlatım bekliyor haliyle insan ama olsun. Yine de okumaya değer. Su gibi akıp gidiyor zaten. İyi okumalar.
Şaşırtıyı kaçırıcı bilgiler içermezEdebiyat
Şahsen Tahsin Yüce Beyfendi'yi ilk kez tanıdım. Çok geç kalmışım onu anladım. Toplumcu-gerçekçi yazarları seven biri olarak bu çok utanç verici benim için ama geç olsun güç olmasın.
Roman açıkçası yıllar sonra tam bir klasik olabilecek bir kitap. Yazarın anlatımı müthiş. Kitap su gibi akıyor. Betimlemeler az olay örgüsü ustalıkla işlenmiş ve çok akıcı. Karakterler kendi içinde tutarlı ve çok güzel işlenmiş. Ben hayran kaldım. Bu kitap bana bir kitapta dolu dizgin bir aşk olmasa da fantastik bir macera veya kahramanlık olmasa da heyecenlı olabileceğini gösterdi. Bu da yazarımızın ustalığı çünkü aslında konu köyden kente göç eden bir kadının günlük yaşamı. Böyle söyleyince ne kadar basit değil mi? Ama asla öyle değil. Bu bir dönüşüm, bu bir hırs, bu bir tutku, bu bir sevda, bu bir yalnızlık, bu bir açlık, bu bir mücadele, bu bir aldanış, bu bir çaresizlik hikayesi. Yani aslında "hayat"ın ta kendisi. Kitabın arka kapağında yazdığı için ben de buraya yazıyorum. Yeni çağın çılgınlığı olan tüketim toplumu olmanın eleştirildiği bir roman. Herkes kendinden birşey bulacaktır eminim çünkü biz de aynı Kumru gibiyiz. Hadi Kumru saf, naif bir köylü kızıydı ve bilgisizdi. Peki ya biz çoğu kentlerde büyümüş, okumuş insanlar. Bizler nasıl oluyor da kapitalizmin adi tuzağına düşüyor ve tüketip çılgınlığına bu kadar kapılıyoruz. En sekülerimizden en muhafazakarımıza kadar biz resmen tüketmek için yaşıyoruz. Halbu ki yaşamak bu mu? Elbette ki modern çağın gerektirdiği eşyaları kullanmak doğal. Kullanacağız da... Ama bunları araç olmaktan çıkarıp amaç hâline getirmek niye. Biz bu muyuz? İnsan dediğimiz varlık dönüşe dönüşe bu ucubeye mi dönüşecekti? Bana bunları düşündüren bu soruları sorduran bu harika kitabı herkese tavsiye ediyorum. İyi okumalar.