Zeynab Rzayeva
@Zeynrzayeva_
“O zamana değin, çocukken insana sonsuz gibi görünen bir yolda, yılların yavaş yavaş ve hafifçe geçtiği, böylece hiç kimsenin akıp gittiklerinin ayrımına varmadığı bir yolda, hep ilk gençliğinin kaygısızlığıyla ilerlemişti. İnsan, bu yolda sakin sakin, çevresine merakla bakarak ilerlerdi, aceleye gerçekten hiç gerek yoktu, ne arkanızda sizi sıkıştıran ne de tabii, bekleyen birileri bulunurdu, arkadaşlarınız da kaygısız, oynamak için sık sık durarak ilerlerlerdi. Evlerinin kapısından büyükler size dostça selam verir ve suç ortaklığı dolu gülüşlerle ufku gösterirlerdi; böylece yürek yiğitçe ve tatlı arzularla çarpmaya başlar ve insan kendisini az ötede bekleyen harikulade şeylerin umudunu tadar; gerçi o şeyler henüz uzaktadır ama bir gün onlara ulaşılacağı kesin, tartışmasız bir biçimde kesindir.”
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
O dedi ki, mən bir kitab oxuyana qədər o, iki kitab oxuyub qurtara bilər, amma öz xəyalları ilə baş-başa qalmağı üstün tutur. İldırımdan da sürətli hərəkət edə bilər, amma özünün alaqaranlıq dünyasında qalmağı sevir.
Sayfa 230
henidik ( ön düşünce, doğruluğu kanıtlanmamış, kulaktan dolma bilgilerin doğru kabul edilmiş halı, berraklaşmamış, bilince tam olarak çıkmamış, diğerlerinden farklılaşmamış düşünce) pek sevdiğim ve kimsenin anlamadığı bir terimdir.
Nihayetinde kendisi olmaya, kendine ait olmayan hiçbir bilgiye sahipmiş gibi görünmemeye ve hiçbir cilayla parlatılıp perdahlanmış gibi davranmamaya karar veren o mahcup yabani, yani uzun önceki hazin hali geldi gözünün önüne.
Sayfa 372 - Türkiye iş Bankası
Onunla etkileşim içinde olmanın başka hiçbir şeye benzemeyen, hayranlık uyandırıcı bir boyutu vardı. Ruhunu böyle zarif bir biçime üfleyip orada bir süre demlenmeye bırakmanın; fikirlerinin, içine tutku ve gençliğin melodisi eklenerek kişide yeniden yansıtılmasının, karakterini sinsi bir sıvı ya da parfümmüşçesine başkasına bulaştırmanın keyfi çok büyüktü; belki de bizimki gibi kısıtlanmış ve bayağı bir çağda; zevklerin son derece bedensel, amaçların son derece sıradan olduğu bir devirde bize kalan en büyük keyifti bu... "
