“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
“sen de bilmiyorsun işte kim olduğunu. Hiçbirimiz bilmiyoruz. Kimiz biz? Neden buradayız? Nereden geldik, nereye gidiyoruz? Hiçbirimiz hiçbir şey bilmiyoruz.”
Kimse asla kabul etmez ama her tür fahişeliğin insan onurunun karargâhı sayılan belden yukarıda, kalpte, beyinde, zihinde olduğunu düşünürüm.
Herkesin düşmeden önce insanlık onurunu olabildiğince uzağa taşımak zorunda olduğu umutsuz bir yarış sanki yaşam…