Bazı kitaplar okunmaz, yaşanır. Bazıları ise her sayfasında bir insanı hatırlatır. Benim için Huzursuzluğun Kitabı, yalnızca bir edebiyat eseri değil; yarım kalmış bir dostluğun, söylenememiş
Sanırım Pessoa'nın ruhunu taşıyorum, şu an bu kitabı okuyorum ve bitsin istemiyorum, kaleminize sağlık, muhteşem yorumlamışsınız, kaybınız için de derin üzüntü duydum 😔
Eğer öldüğümde cesedim kayıp değilse
Bu fotoğrafımı koyun tabutuma
En güzel yaptığım şey gülmekti yaşarken..
Giderken de güzel güleyim.
Cantık dağıtmayın gelenlere
Elma şekeri, pamuk şekeri verin herkese..
Mezar taşıma çok sevip de hiç alamadığım kırmızı kalpli balonlardan bağlayın ne olur..
Anne keki dağıtın mezarımın başında toplanan çocuklara..
Sevdiğim hiç kimse gelmesin mezarıma..
Çok zahmet oldu biliyorum ama son isteğim
Parası yok, al dersem alamadığı için üzmek istemediğim babamdan
Hiç isteyemediğim barbie bebeği alıp toprağıma gömün
Başka isteğim yok beni de unutun lütfen.
Dikkat! Bu bir inceleme değildir…
Kitap üzerine okuma serüvenimdir.
Yaklaşık 2000 (1808) sayfalık bir kitabı 1,5 ayda bitirmek benim için adeta bir mucize. Zamanımın çoğu okulda geçiyor. Bilen