Anlamak istemediğim bazı şeyler var:
- Bilgisi, deneyimi, özgün bir fikri olmayan insanların binlerce hatta milyonlarca takipçisi var. Sosyal medyada kanaat önderi gibi takılıyorlar. Yazdıkları saçmalıklar milyonlarca etkileşim alıyor.
- Para karşılığı, yapay zeka botlarıyla ya da farklı uygulamalar sayesinde takipçi arttıran, etkileşim kasan, beğeni alan insanlar var. Hiç gerek olmayan bir ihtiyaç yaratıp sonra da onun arzını yaratıyorlar.
- Müzik sektöründe; sesi güzel olmayan, saçma sapan dans eden, beste yapamayan, söz yazamayan, erotizm pompalayan, canlı müzik bile yapamayan insanlar şöhret oluyor ve milyonlar kazanıyor.
- Dizi ve film sektörü için de aynı şey geçerli. Oynadığı diziler erken final yapan, bir daha izlenmeyecek kadar kötü dizileri olan insanlar buna rağmen milyonlar kazanmaya, başrol olmaya ve yeni projelerde yer almaya devam ediyor.
- Edebiyat alanında ergenlere saçma sapan entrika dolu hikayeler anlatan, içi boş ideolojisi olan, yapay özgüven aşılayan romanlar yazan fenomenlerin kitapları milyonlar satıyor. Birkaç yıl sonra belki hatırlanmayacaklar ya da okunmayacaklar ama önemli değil. Hayatlarının geri kalanında yetecek kadar para kazandılar.
- Siyaset arenasında ise; toplumun içine karışamayan, liyakatı olmayan, sorunları çözemeyen, kitleleri heyecanlandıramayan, sahte imaja sahip, yalancı ve düzenbaz insanlar mevki ve makam sahibi oluyor.
Velhasıl kelam daha bir çok örnek uzar gider. İnsanoğlu tarihin belli dönemlerinde maalesef buna benzer pek çok dönemden geçti. Hırsızlar itibar sahibi iş insanı olmuş. Orospular ahlak timsali. Katiller kahraman. Liyakatsızlar memur. Yeteneksizler sanatçı. Yalakalar entelektüel. Yalancılar ve düzenbazlar politikacı olmuş. Tüm bunların dışında kalan sade ve sıradan insanlar ise ömrünü heba etmiş.