Hêvii
@_Heviiiii
Yorgun bir nabız, paslı bir kalp ve çiçeklerle dolu bir mezarlık...
"içimizde hep bir eksik parça arıyoruz. sanki bulunca tamamlanacak, durulacakmışız gibi. oysa insan eksikliğin kendisinden yapılmıştır. dünya ise sadece bu sızıyı unutmak için koşturanların gürültüsüdür. kalabilenler bilir insan en çok her şeyden vazgeçtiği o sessizlikte kendidir."
Büyük nimet...
hayatın yolumuza çıkardığı iyi niyetli insanlara rastlamak, anlamlı işlerin yükünü gönüllüce taşımak. doğru bildiğimiz şeyler için geri durmamak. güzeli ayırt edebilen bir kalple bakmak, dinlemek, okumak. kendine karşı dürüst, başkasına karşı merhametli kalabilmek...
İnsan çoğu zaman dışındaki dünyayı düzeltmeye çalışırken, içindeki dünyayı ihmal eder. Oysa Kur'an, asıl bakılması gereken yerin insanın kalbi olduğunu hatırlatır:
"O gün ne mal fayda verir ne de evlat; ancak Allah'a selim bir kalp ile gelenler müstesna."
(Şuara 88-89)
“bütün genişliğine rağmen yeryüzü onlara dar gelmişti, canları sıkıldıkça sıkılmıştı ve Allah’tan başka sığınacak kimse olmadığını anladılar...” (tevbe sûresi 118)