Kapsayıcı ekonomik kurumlar kölelik ve serflik gibi sömürücü ekonomik ilişkilerin en korkunç örneklerini ortadan kaldırır, tekelin önemini azaltır ve dinamik bir ekonomi yaratır. Tüm bunlar, en azından kısa vadede, siyasal iktidarın gasp edilmesiyle elde edilecek ekonomik kazançları azaltır. 18. yüzyıla gelindiğinde Britanya’da ekonomik kurumlar zaten yeterli ölçüde kapsayıcı hale geldiğinden elitler iktidara sarılarak fazla bir şey elde edemeyecekleri gibi, daha fazla demokrasi talep edenlere yaygın biçimde baskı uygulayarak çok şey kaybedebilirlerdi.